تبليغاتX
Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd"> فیزیک
 
فیزیک

دانش هرگز بی فایده نیست
صفحه نخست   ::   آرشیو  ::   تماس با من   
 
مهندسي هوافضا (Aerospace Engineering) چيست؟

 

ماهيت كار 
مهندسين هوا- فضا مسئوليت طراحي و ساخت ماشينهاي غير عادي ، از هواپيماهاي با وزن بيش از 250 تن گرفته تا فضا پيماهائي كه قادر به طي مسافتهاي طولاني با سرعتي بالاتر از 30000 كيلومتر در ساعت هستند ، ميباشند. آنها هواپيماها و فضاپيماها و موشكها را طراحي كرده و توسعه داده ومورد آزمايش قرار ميدهند و بر مراحل ساخت آنها نظارت ميكنند . مهندسين هوا- فضايي كه با هواپيما سروكار دارند را مهندسين هوانوردي و آنهائي را كه اختصاصا با فضاپيما كار ميكنند ، مهندسين فضانوردي گويند . 

مهندسين هوا- فضا فناوريهاي جديدي را براي استفاده در هوانوردي ،‌ سيستمهاي دفاعي و اكتشافات فضائي بوجود آورده و اغلب در زمينه هايي مانند طراحي ساختار ، هدايت ، ناوبري و مراقبت ، تجهيز و ارتباطات و يا شيوه هاي توليد متخصص ميشوند. آنها اغلب از طراحي رايانه اي ( كد ) ،‌ دستگاههاي خودكار ( روبوتيكز) ، ليزر و تجهيزات نوري الكترونيكي پيشرفته در كارشان بهره ميگيرند. 


آنها ممكن است درزمينه يكي از توليدات خاص هوا- فضا مانند حمل و نقل تجاري (هواپيماهاي باري و مسافربري ) ، جتهاي جنگنده نظامي ، هليكوپترها ، فضا پيماها و يا موشكها وراكتها تخصص بگيرند. 

مهندسين هوا- فضا ممكن است در آيروديناميك ( دانش مربوط به حركت اجسام در گازها و هوا ) ،‌ ترموديناميك ( مبحث فعاليت مكانيكي و رابطه آن با حرارت ) ،‌ مكانيك سماوي ، نيروي محركه ، آكوستيك ( علم اصوات ) ، و يا سيستمهاي هدايت و مراقبت ، مهارت داشته باشند. 

مهندسين هوا- فضا عموما در صنعت هوا- فضا به كار گرفته ميشوند ، اگر چه مهارت آنها به صورت روزافزوني در رشته هاي ديگر نيز كاربرد پيدا ميكند. به عنوان مثال ،‌در صنعت توليد وسايط نقليه موتوري ، مهندسين هوا- فضا خودروهائي را با مقاومت هوائي كمتر طراحي ميكنند كه اين كار، كارآيي مصرف سوخت آنها را بالاتر ميبرد. 

فرصتهاي شغلي 

بيشترين فرصتهاي كاري براي مهندسين هوا- فضا در صنايع توليد هواپيما ، قطعات هواپيما ،‌ موشكهاي هدايت شونده و فضا پيما ميباشد. بعضي از آنها به استخدام وزارت دفاع در مي آيند . ديگر فرصتهاي شغلي در زمينه هاي خدمات مهندسي و ساخت و ساز ، سرويسهاي تحقيقاتي و آزمايشي و شركتهاي تجهيزات ناوبري ميباشند. 

چشم انداز آينده 

با افزايش نياز به صنايع دفاعي ،‌ نياز به متخصصين اين رشته نيز افزايش ميابد. از طرف ديگر ،‌ با رشد ترافيك هوائي و افزايش تعداد مسافران و نيز براي جايگزيني ناوگانهاي هوائي موجود با هواپيماهائي با سرعت بالاتر و مصرف سوخت كمتر ، نياز به مهندسين هوا- فضا افزايش خواهد يافت . با گرايش شركتهاي سازنده هواپيما براي استفاده از فناوري موجود در زمينه هاي جديد، فرصتهاي شغلي جديدي براي اين مهندسين بوجود خواهد آمد. بعضي فرصتهاي استخدامي نيز در صنايعي كه واضحا با هوا- فضا ارتباطي ندارند ، مانند صنايع اتومبيل سازي ايجاد خواهد شد. 

ميزان درآمد 

درآمد ميانگين ساليانه براي مهندسين هوا- فضا درسال 2000 در ايالات متحده 67930 دلار بوده است . 

رشته هوافضا در دانشگاههاي ايران

هدف رشته دانشگاهي هوافضا تربيت كارشناساني است كه كاركنان مورد نياز محاسبات، طراحي، پژوهش و ساخت صنايع گوناگون هواپيمايي، بالگردسازي و موشكي را فراهم سازند. دانشجويان اين رشته موظف هستند كه در طي تحصيل ۳ واحد پروژه بگيرند و در تابستان نيز در دفاتر مهندسي صنايع مربوط كارآموزي بكنند .
دروس تخصصي رشته مهندسي هوافضا بر چهار پايه كلي استوارند: هواپويش (آيروديناميك)، پيشرانه‌ها (جلوبرنده ها)، مكانيك پرواز، سازه‌هاي هوافضايي و هواكشساني.

هواپويش
هواپويِش يا آيروديناميك به مطالعه و بررسي جريان هوا، محاسبه نيروها و گشتاورهاي ناشي از آن بر روي جسم پرنده مي‌پردازد. مهندس هوافضا با فراگيري اين دانش به تحليل جريان‌هاي پيچيده در اطراف پيكرهاي پرنده پرداخته و با به دست آوردن نيروهاي هواسرشي امكان بررسي پايداري و طراحي سازه را فراهم مي‌كند .

پيشرانه ها
درس پيشرانه‌ها به مطالعه و بررسي سامانه‌هاي جلوبرنده اعم از موتورهاي پيستوني، چرخپره‌اي (توربيني)، موشك‌ها و نحوه توليد نيروي رانش در آنها مي‌پردازد.

مكانيك پرواز
مكانيك پرواز به مطالعه و بررسي رفتار و حركات هواگرد با بهره گيري از داده‌هاي هواپويشي، هندسي و وزني مي‌پردازد و در واقع علم مكانيك پرواز از عملكرد تشكيل مي‌شود و عملكرد به بررسي برد، مسافت نشست و برخاست، مداومت پروازي در سرعت‌هاي گوناگون و پايداري و كنترل وسايل پرنده مي‌پردازد .
سازه‌هاي هوافضايي
سازه‌هاي هوافضايي به مطالعه و بررسي سازه‌هاي هواپيما و ديگر هوا/فضاگردها مي‌پردازد و هدف آن طراحي سازه‌هايي است كه علاوه بر استواري كافي در برابر بارهاي آيروديناميكي و ديگر بارهاي استاتيكي وارد بر وسايل پرنده، كمترين وزن ممكن را نيز داشته باشند.

هواكشساني
هواكشساني يا آيروالاستيسيته برهمكنش نيروهاي هواسرشي و نرمش سازه‌اي است كه مي‌تواند باعث اهتزاز (فلاتر)، واگرايي و جز اينها شود.
رشته دانشگاهي هوافضا خويشاوندي زيادي با تمامي گرايشهاي مهندسي مكانيك دارد به اين جهت داراي شماري درس‌هاي مشترك با گرايشهاي مهندسي مكانيك مثل مكانيك جامدات و مكانيك شاره‌ها است .
پايه بيشتر اين درس‌ها بر رياضي است، مانند ديناميك سيالات براي آئروديناميك يا معادلات حركت براي ديناميك پرواز. با اين‌همه، اجزا تجربي بسياري نيز در اين رشته وجود دارد. از نظر تاريخي، اين اجزا تجربي از آزمايش مدلهاي كوچك و نمونه اوليه، در تونل باد و يا در فضاي باز منشا گرفته است. پيشرفت‌هاي رايانه ما را قادر ساخته از ديناميك سيالات رايانه‌اي، و شبيه سازي رفتار سيال، براي كاهش هزينه و زمان صرف شده در آزمايش تونل باد استفاده كنيم.


یکشنبه دوازدهم آبان 1387-16:37 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
توفان بر فراز سياره

خطرهايي كه زمين را تهديد ميكند

نوشته : دكتر علي افضل صمدي
نوع انتشار : PDF
حجم كتاب :  420KB  
تعداد صفحات : 7

دانلود مقاله :




سه شنبه بیست و سوم مهر 1387-11:16 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
يه معماي جالب و کمي سخت(فيزيکي)

يه روز توي برزخ همه ي دانشمندا دور هم جمع ميشن تا با هم يه بازي بکنن
بالاخره تصميم ميگيرن قايم موشک بازي کنن.قرار شد ارسطو چشم بذاره تا بقيه قايم بشن
همه قايم ميشن اما نيوتن موفق نشد يه جا واسه قايم شدن پيدا کنه.يهو يه فکري به سرش ميزنه.
با يه سنگ يه مربع به ضلع1mروي زمين ميکشه ميره روش واي ميسه
ارسطو بعد از چند دقيقه که داشت دنبالشون ميگشت يهو چشمش ميخوره به نيوتن
ميره به نيوتن ميگه سک سک نيوتن پيدات کردم
اما نيوتن خنديد و گفت:اشتباه کردي.من نيوتن نيستم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
حالا به نظر شما منظور نيوتن چي بود؟اگه نيوتن نيست پس کيه؟
----------------------------------------------------------------------------------
 
 
ج)آره ديگه نيوتن نبوده
نيوتن بر متر مربع بوده



پنجشنبه چهارم مهر 1387-13:1 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
منشأ غبار كيهاني كشف شد

 تحقيقات جديد توانست براي اولين بار منشأ شهاب سنگهاي ميكروسكوپي را كه منجر به ايجاد غبار كيهاني مي شوند نشان دهد.

به گزارش خبرگزاري مهر، تحقيقات اخير براي اولين بار نشان داد كه برخي از غبارهاي كيهاني كه منظومه شمسي و زمين را در بر گرفته اند از كمربند اختري ميان مشتري و مريخ نشات مي گيرند.

منشا اين غبارها براي مدتها ناشناخته باقي مانده بود و محققان بر اين باور بودند كه مطالعه خواص معدني و شيميايي اين مواد مي تواند نشان دهنده زادگاه آنها باشد.

محققان كالج سلطنتي انگلستان براي تشخيص منشا اين غبارها بيش از 600 ذره مختلف غبار را جمع آوري كرده و با مقايسه آنها دريافتند كه اين غبارها از خانواده صخره هاي باستاني فضايي معروف به "كرونيس" بوده كه در كمربند اختري بين مشتري و مريخ جاي داشته و در حدود 2 بيليون سال پيش شكل گرفته اند.

تحقيقات بيشتر نشان داد كه منشا اين غبارها از 20 صخره از خانواده "كرونيس" به نام "كارين" و صخره اي باستاني به نام"Chondrite "بوده و همزمان با شكل گيري منظومه شمسي به وجود آمده است.

محققان با استفاده از نمونه اين سنگ (Chondrite) در روي زمين اجزاي آن را با اجزاي غبار تطبيق داده و به كمك اطلاعات به دست آمده از ماهواره هاي نجومي مشخص كردند كه صخره هاي "كارين" با سايش و برخورد با يكديگر باعث ايجاد غبار كيهاني شده اند.

بر اساس گزارش ساينس ديلي، به گفته ستاره شناسان تحقيقات بر روي غبار كيهاني از اين لحاظ حائز اهميت است كه مواد معدني سازنده آن شرايط سياره اي كه در آن شكل گرفته است را در خود حفظ كرده و از تاريخ گذشته منظومه شمسي اطلاعات ارزنده اي در دست خواهد داشت.



چهارشنبه بیستم شهریور 1387-15:4 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
توليد ماده لاستيكي رسانا

 محققان ژاپني ماده لاستيكي جديدي توليد كردند كه هادي جريان الكتريسيته بوده و قابليت كشش و خميده شدن دارد.

به گزارش خبرگزاري مهر، محققان دانشگاه توكيو ماده لاستيك مانندي را توليد كردند كه هادي جريان الكتريسيته بوده و قابليت كشش و خم شدن را دارد.

در توليد اين ماده جديد از تيوبهاي نانوكربن (رشته هايي بلند و كش سان از مولكولهاي كربن) استفاده شده است كه مي توانند جريان الكتريسيته را از خود عبور دهند. محققان اين ماده را با نوعي پليمر لاستيكي مخلوط كردند و به آن شبكه اي از ترانزيستورهاي بسيار كوچك وصل كرده و آن را آزمايش كردند. آنها صفحه به دست آمده را به اندازه دو برابر اندازه واقعي آن كشيدند كه در طي اين آزمايش هيچ گونه از هم گسيختگي در ترانزيستورها و يا خرابي در سيستم رسانايي مواد ايجاد نشد.

اين رساناي ارتجاعي مي تواند حوزه الكترونيك را در زمينه هايي كه تاكنون استفاده از جريان الكتريسيته غير ممكن بوده است مانند عبور جريان از صفحات منحني و قطعات متحركي مثل اتصال بازوهاي روباتها را ممكن كند.

بر اساس گزارش رويترز، جان راجرز محقق دانشگاه ايلينويز گفت: گسترش مواد رسانايي كه قابليت شكل پذيري و انعطاف پذيري را داشته باشند به گروه بزرگي از ابزارهاي الكترونيكي اين اجازه را خواهند داد كه تاثير بهتري بر بدن انسان داشته باشند و زمينه استفاده از اين ابزارها را گسترش دهد



سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387-19:15 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
منظومه خورشيدي ما منحصر به فرد است!

اخترشناسان مي‌گويند براساس شبيه سازي‌هاي رايانه‌يي، منظومه خورشيدي ما، ويژه و منحصر به فرد است.

به گزارش (ايسنا)، در اين پژوهش جديد كه از سوي اخترشناسان دانشگاه نورث وسترن انجام شده، شبيه سازي‌هاي رايانه‌يي نشان داده است كه منظومه شمسي در كهكشان راه شيري تا چه اندازه خاص و منحصر به فرد است.

اخترشناسان در اين پژوهش از اطلاعات اخير حاصل از 300 سياره خارج منظومه شمسي كه به دور ستاره‌هاي ديگري به غير از خورشيد كشف شده‌اند، استفاده كرده‌اند.

در حالي كه مطالعات قبلي نشان داده بود منظومه خورشيدي، مانند ساير منظومه‌هاي كيهاني است، اما در تحقيق جديد اين تصور رد شده است و شواهد رايانه‌يي واقعيت ديگري را نشان مي‌دهند.

اين پژوهشگران مي‌گويند: اگر ويژگي‌هاي منظومه شمسي اندكي با وضعيت كنوني فرق مي‌كرد، اتفاقات ناگوار و ناخوشايندي رخ مي‌داد، مثلا سيارات اين منظومه به داخل خورشيد و يا به اعماق فضا پرتاب مي‌شدند.

پژوهشگران نورث وسترن نخستين گروهي هستند كه با استفاده از شبيه سازي‌هاي رايانه‌يي در مقياس عظيم، مدل تشكيل منظومه‌هاي سياره‌يي را از ابتدا تا انتها تهيه كرده‌اند.

اين پژوهشگران بيش از يك صد مدل شبيه سازي درست كرده‌اند و نتايج بررسي اين مدل‌ها نشان داد كه هر چند به طور متوسط مبدا شكل‌گيري منظومه‌هاي سياره‌يي بر اساس برخوردهاي تهاجمي و شديد است،‌ اما در منظومه ما همه چيز درست سر جايش خودش قرار دارد و در اين منظومه خبري از اين خشونت‌ها و آشفتگي‌ها نيست.

اين تيم تحقيقاتي تصميم گرفتند كه رشد سيارات، تعامل جاذبه‌يي بين آنها و كل سيستم سياره‌يي را در كل بستر فضايي مورد مطالعه و بررسي قرار دهند.

پژوهشگران مي‌گويند: منظومه شمسي تحت شرايط كاملا درست و دقيق متولد شده تا به مكاني منحصر به فرد براي ما انسان‌ها تبديل شود.



دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387-16:19 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
تماشاي سياه چاله با عينك آفتابي

دانشمندان به كمك تكنيكي كه در عينك هاي آفتابي استفاده مي شود ، روش جديدي را براي مشاهده نور اطراف سياهچاله ها ، ابداع كردند . 

اگرچه ما به طور مستقيم قادر به مشاهده ي سياهچاله ها نيستيم ، اما مي توانيم تاثيرات آنها را بر روي اجرام مجاورشان ببينيم . اما اين كار هم بسيار مشكل و پيچيده است زيرا نور مادون قرمز حاصل از سحابي ها و گرد و غبار بين ستاره ها معمولا قدرت ديد ما را كاهش مي دهد و نوعي آلودگي نوري در فضا بوجود مي آورد.

دانشمندان به تازگي راهي پيدا كرده اند تا صفحات(Disk) تشكيل شده در اطراف سياهچاله ها را با وضوح بالا مشاهده كنند : استفاده از يك صافي قطبي يا همان فيلترهاي پولاريزه (polarizing filter) در طول موج مادون قرمز . اين تكنيك مخصوصا زماني موثر است كه منطقه ي اطراف سياهچاله از خود مقداري نور پراكنده صادر مي كند . هنگامي كه اين نور پراكنده قطبي شود ، منجمان با استفاده از فيلتري شبيه به فيلتر هاي پولاريزه ي عينك هاي آفتابي بر روي تلسكوپ هاي بزرگ خود ، اين نور پراكنده ي قطبي شده را جمع آوري كنند تا آن را با دقت بي سابقه اي اندازه گيري كنند . تئوري ها نشان مي دهند كه صفحات نوراني و بزرگي در اطراف سياهچاله ها شكل مي گيرد اما تا كنون كسي قادر به تماشاي آن ها نشده است .

 

A polarizing filter allows the colors of disk to be seen. Figure by M. Kishimoto, with cloud image by Schartmann

 

 تلسكوپ مادون فرمز انگلستان(UKIRT) كه در Mauna Kea در هاوايي قرار دارد ، مجهز به چنين فيلتري شده است كه اصطلاحا قطبش سنج (IRPOL) ناميده مي شود . دانشمندان هم اكنون با استفاده UKIRT و IRPOL و ساير تلسكوپ ها به دنبال كشف شواهدي از چنين ديسك هايي هستند تا تئوري را با رصد هاي خود هماهنگ كنند .

 

 Looking at the sunset on Mauna Kea through IRPOL. Credit: U of Hawaii

Dr. Makoto Kishimoto از انستيتوي ماكس پلانك در اين باره مي گويد:"پس از سالها مباحثه ، سرانجام به مدارك متقاعد كننده اي دست پيدا كرده ايم كه نشان مي دهد اين صفحات واقعا وجود دارد ، هرچند كه هنوز به پاسخ بسياري از سوال هاي خود در اين باره نرسيده ايم . تئوري هاي ما با موفقيت در مورد صفحات خارجي اطراف سياهچاله ها آزمايش شده ، و اكنون بايد فهم خود را از قسمت هاي داخلي اين صفحات كه به سياهچاله نزديكترند ، گسترش دهيم . اما هنوز قسمت خارجي صفحه هم براي ما بسيار مهم است . اين شيوه مي تواند براي پرسش هاي ما در مورد قسمت خارجي صفحات ، پاسخ هاي خوبي حاصل بياورد ."

Dr. Robert Antonucci از دانشگاه كاليفرنيا مي گويد:"دانسته هاي ما از فعاليت هاي فيزيكي درون صفحات بسيار ناچيز است اما ما اكنون مطمئن هستيم كه با اين روش مي توانيم يك تصوير كلي از صفحات بدست بياوريم."

ستاره شناسان اميدوارند كه با اين روش جديد ، در آينده ي نزديك اطلاعات بيشتري در مورد صفحاتي كه به دور سياهچاله ها شكل مي گيرند بدست آورند

منبع:universetoday



چهارشنبه نهم مرداد 1387-13:18 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
رقيبي جديد براي درخشان‌ترين ستاره راه شيري

عنوان درخشان‌ترين ستاره، متعلق به ستاره ?اتا كارينا? (Eta Carina) است كه توان تابشي آن 7/4 ميليون برابر خورشيد است؛ اما به اعتقاد منجمان، بسيار مشكل است كه بخواهيم يك مقدار عددي دقيق از روشنايي يا درخشندگي را به چنين ستارگان داغي نسبت دهيم.

به گفته‌ ?ليديا اسكينووا? - محقق اصلي اين پژوهش - ستاره‌ تازه كشف شده كه در قلب كهكشان راه شيري واقع شده، واقعا افسون كننده‌ و دلرباست و به نظر مي‌رسد، اين ستاره دومين ستاره درخشان شناخته شده در كهكشان ما باشد.

دانشمندان قبلا نيز اطلاعاتي در مورد ستاره‌ي سحابي پيوني داشتند اما به دليل مخفي بودن آن در توده‌ا‌ي از غبار در هسته كهكشان، درخشندگي فوق‌العاده زياد اين ستاره تاكنون آشكار نشده بود.

چشمان مادون قرمز اسپيتزر با قابليت نفوذ در غبار مي‌توانند مستقيما به قلب كهكشان راه‌شيري و به درون نواحي كه با نور مرئي قابل مشاهده نيستد نگاه كنند. علاوه بر اسپيتزر، داده‌هاي مادون‌ قرمز تلسكوپ رصدخانه اروپاي جنوبي واقع در شيلي نيز نقش عمده‌اي در محاسبه ميزان درخشندگي اين ستاره داشت.

درخشان‌ترين ستارگان، اغلب بزرگ‌ترين ستارگان نيز به شمار مي‌روند.

اختر‌شناسان تخمين مي‌زنند كه اين ستاره زندگي خود را با جرم بسيار زيادي در حدود 150 تا 200 برابر جرم خورشيد آغاز كرده باشد.

چنين ستارگان پرجرمي بسيار نادر بوده و باعث تحير و سردرگمي منجمين مي‌شوند؛ زيرا با محدوديت‌ها و شرايط اوليه‌اي كه براي تشكيل يك ستاره لازم است همخواني ندارند.

نظريه‌هاي فعلي پيش‌بيني مي‌كنند چنانچه ستاره‌اي زندگي خود را با جرم بسيار زيادي آغاز كند نمي‌تواند خود را در همان وضعيت ثابت نگه دارد و بايستي به دو يا چند ستاره ديگر تجزيه شود.

با اين حال ستاره تازه كشف شده نه تنها بسيار سنگين است، كه ابعاد گسترده‌اي نيز دارد.

به نوشته نجوم، اين ستاره غول‌پيكر آبي از نوع ستارگان ولف-رايت (Wolf-Rayet Star) است كه قطري بيش از 100 برابر قطر خورشيد دارد؛ يعني چنان‌چه آن را جايگزين خورشيد در منظومه‌ شمسي كنيم، تا نزديكي مدار عطارد پيش خواهد آمد.

ستارگان ولف-رايت، دسته‌اي از ستارگان هستند كه دماي سطحي‌ آنها بين 20 تا 50 هزار درجه كلوين بوده و به خاطر قرار گرفتن در ابرهاي وسيعي از گاز در طيف آنها خطوط طيف گسيلي مشاهده مي‌شود.

چنيني ستارگاني گاهي در مركز سحابي‌هاي سياره‌يي كه هنوز در حال شكل‌گيري هستند يافت مي‌شوند

منبع : ايسنا



شنبه پنجم مرداد 1387-10:11 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
امكان عروسي در فضا ايجاد شد

امكان عروسي در فضا ايجاد شد !

يك شركت ژاپني امكان عروسي زوج هاي جوان را در فضا فراهم كرده است.

 

به گزارش باشگاه خبرنگاران به  نقل از آسوشتيدپرس، كساني كه آرزوي گفتن بله عروسي خود را در فضا دارند مي توانند با پرداخت حدود يك ميليون و چهارصد هزار يورو جشن عروسي خود را در فضا بگيرند. عروس و داماد فضايي مي توانند سه مهمان را به همراه خود در يك فضاپيماي كوچك خصوصي به همراه ببرند.

مدت زمان اين عروسي فضايي حدود يك ساعت است و عروس خانم بايد به سرعت بله را به آقاي داماد اعلام كند و بخش اعظم و اصلي جشن عروسي پيش از پرتاب فضاپيما بر روي زمين برگزار مي شود. سكوي پرتاب اين سفينه فضايي عروسي در پايگاه كوچكي در اوكلاهماي امريكا واقع شده است.

اولين عروسي فضايي براي سال 2011 برنامه ريزي شده است و مسئولان اين شركت ژاپني ارائه كننده خدمات عروسي در فضا اميدوار ثبت نام كردن زوج هاي زيادي به خصوص از كشورهاي عربي و چين هستند. دنيس تيتو ميليونر امريكايي نخستين توريست و مسافر فضا در سال 2001 بود و از آن پس سفرهاي فضايي باب شد.



چهارشنبه نوزدهم تیر 1387-10:53 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
در آخرين نمونه برداري از سطح مريخ ، آبي يافت نشده !

دانشمندان روز دوشنبه اعلام كردند در اولين نمونه خاك ريخته شده به درون دريچه فر آزمايش مريخ‌نشين فينيكستا كنون هيچ نشانه‌اي از آب كشف نكرده اند.

به گزارش پايگاه اينترنتي اسپيس دات كام، پس از اينكه دانشمندان بالاخره در روز ‪ ۱۱‬ژوئن موفق شدند اولين نمونه از خاك مريخ را به درون تجزيه كننده حرارتي گازي (‪ )TEGA‬فينيكس بريزيند، روز يكشنبه اولين آزمايش از دو تجزيه و تحليل خود را انجام دادند.

در جريان اين آزمايش، دانشمندان به اميد ذوب هرگونه يخ حاوي آب موجود در اين نمونه، آنرا ‪ ۹۵‬درجه فارنهايت (‪ ۳۵‬درجه سلسيوس) حرارت دادند.

 

 

بعدا محققان در جريان آناليز دوم اين نمونه را تا ‪ ۳۵۰‬درجه فارنهايت (‪۱۷۵‬ در جه سلسيوس) گرم كردند.

ويليام باينتون از دانشگاه آريزونا و رهبر گروه ‪ TEGA‬گفت به هيچوجه آبي از اين نمونه خاك تبخير نشد.

باينتون گفت كه اعضاي اين گروه از اينكه نشانه‌اي از آب كشف نشد تعجب نكردند زيرا اين نمونه درحاليكه به دريچه يكي از فرهاي ‪ TEGA‬چسبيده بود چند روز در زير نور خورشيد مريخ قرار گرفته بود.

در فرهاي ‪ , TEGA‬اين نمونه خاك در معرض حرارت قرار مي‌گيرد تا طيف سنج اين دستگاه بتواند تركيب بخارهاي ناشي از اين خاك را تجزيه و تحليل كنند.

در چند روز آينده، دانشمندان اين نمونه را باز هم بيشتر تا حداكثر هزار و ‪ ۸۰۰‬درجه فارنهايت ( هزار درجه سلسيوس) حرارت خواهند داد تا مواد معدني را كه ممكن است حاوي آب موجود در مواد شيميايي، دي اكسيد كربن يا دي اكسيد سولفور باشد، تبخير كنند.

وجود نشانه‌هايي از آب در اين مواد معدني نشان مي‌دهند كه سنگ‌هاي مريخ زماني با آب فعل و انفعال داشته اند.

منبع خبر : ايرنا



پنجشنبه سی ام خرداد 1387-19:37 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
ژاپني‌ها، كاسه رشته‌خوري در مقياس نانو ساختند!

دانشمندان ژاپني مي‌گويند از تكنولوژي برش ذرات در توليد يك كاسه اليافي بسيار كوچك كه تنها به وسيله ميكروسكوپ قابل مشاهده است، استفاده كرده‌اند.

به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ماسايوكي ناسائو، استاد مهندسي مكانيك دانشگاه توكيو و دانشجويانش ماده‌اي از جنس كربن را در ساخت يك كاسه حاوي رشته به قطر يك 25 هزارم اينچ با هدف گسترش تكنولوژي نانوتيوب به كار برده اند.

نانولوله‌ها قطعات لوله‌اي شكلي از جنس كربن هستند كه قطر آنها حدود يك ده هزارم ضخامت تار موي انسان است.

نانولوله‌هاي كربني به دليل داشتن ويژگي‌هاي فيزيكي خاص به منظور كاربردهاي بيشتر در الكترونيك و پزشكي مورد بررسي قرار گرفته‌اند.

اين تارهاي بسيار نازك و ميكروسكوپي از فولاد مقاومترند.

ناكائو همچنين مي‌گويد: آنها توانسته‌اند اين كاسه رامن يا ظرف خوراك مخصوص ژاپنيها را با زحمت بسيار از رشته‌هاي نانولوله بسازند.

كاسه رامن شامل رشته‌هاي ميكروسكوپي به طول دو 12 هزار و پانصدم اينچ و صخامت يك 25 ميليونيم اينچ است.

ناكائو معتقد است اين كوچك ترين كاسه رامن در جهان با رشته‌هاي نانوست كه البته قابل خوردن نيست!

به گفته وي، سخت‌ترين قسمت در اين دستاورد جالب و سرگرم كننده، نگهداشتن رشته‌ها در كاسه بوده است.



شنبه هجدهم خرداد 1387-20:20 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
حيات در عمق 1.6 كيلومتر بستر دريا

همه ما مي دانيم كه حيات تا چه حد مي تواند دشوار باشد، اما براي ميكروب هايي كه اخيرا در عمق 1.6 كيلومتري (1 مايلي) زير بستر اقيانوس و دور از ساحل كانادا يافت شده اند اينگونه تصور نمي شود. شرايط زندگي محدود شده است،  محيط زيست آنها در دماي 100 درجه سانتيگراد (212 درجه فارنهايت ) قرار دارد و هنوز اين سلولهاي بادوام در حال پيشرفت هستند. در قسمت مياني محل فرود تاريخي ققنوس در قطب شمال مريخ نيز تا كنون هيجان يافتن حيات  در سياره سرخ به اوج خود رسيده است.

هرچند ققنوس براي يافتن حيات طراحي نشده است، اما ميزان آب سطح مريخ را براي ارزيابي نشانه هاي كه مي توانند احتمال وجود حيات را در مريخ تقويت كنند مورد ارزيابي قرار مي دهد.
اين كشف جديد در يك چنين عمقي در زير سطح زمين مي تواند محدوديت هاي تازه اي را در كيفيت آخرين حد وجود حيات در كرات  ديگر ايجاد كند. دورتر از خط ساحلي نيوفاوندلند ، دانشمندان در قسمت زيرين بستر اقيانوس مستقر شده اند، كه ركورد پيشين زندگي در زير زمين را مي شكند. اين كشف جديد يكي از بنيادين ترين ساختارهاي  حيات زميني  را در عمق يك مايلي بدست مي دهد. (ركورد پيشين در عمق 842 متر يا 0.5 مايلي قرار داشت). از آنجايي كه من زيست شناس نيستم. اين خبر را همانگونه كه از خبرگزاري رويتر منتشر شد نقل مي كنم. رويترز: پروكاريوت ها ميكروب هايي فاقد نوكلئيد مي باشند كه شامل آرچي و برخي انواع باكتريها هستند. فقدان سلولهاي نوكلئيدي آنها را از ايوكاريوتها و يا زندگي تمامي حيوانات و گياهان متمايز مي كند.
پرو كاريوت ها نمونه هايي از رسوبات حفاري شده هستند كه در 111 ميليون سال پيش ته نشين شده اند. در اين عمق رسوبات در معرض دمايي در حدود 60 تا 100 درجه سانتيگراد (140 درجه فارنهايت) قرار مي گيرند. جان پاركس –پروفسور دانشگاه والس – معتقد است اين نوع ميكروب حتي مي تواند در اعماق ژرف تر نيز زندگي كند. او معتقد است كه اكثر پروكاريوتها را مي توان در عمق 4 كيلومتري در زير بستر اقيانوس يافت. در اينجا اين سوال پيش مي آيد كه آيا زندگي در ديگر سيارات تنها در اعماق پوسته ممكن است  ودر سطح خير؟
پروفسور جان پاركس مي گويد " اگر زيست كره ذاتي در زير اقيانوس بر روي زمين وجود دارد پس مي تواند در كرات ديگر نيز وجود داشته باشد. تنها با گرفتن يك بيل خاك از سطح مريخ نمي توان گفت كه آيا حيات در مريخ وجود دارد يا خير ."
تلاش هايي كه توسط فضاپيماي پيشين بمنظور  تحليل سطح مريخ براي ميكروب هاي فرا زميني صورت گرفته نيز گوياي همين مطلب است.  با اين حال با بررسي و تحليل تركيب سطحي براي مواد مورد نياز لازم براي ادامه بقا (كه آنها را مي شناسيم)، مي توان اطلاعات مفيدي را بدست آورد. به عنوان مثال تصور مي شود كه فضاپيماي فونيكس براي يافتن حيات در مريخ طراحي شده است در صورتيكه اين فضاپيما به منظور تحليل لايه سنگي بالاي مريخ براي بررسي ميزان آب و همچنين اثبات اينكه آب مايع ممكن است در گذشته نزديك يكبار در مريخ جريان داشته است، ساخته شده است. حال ما محدوده اي را كه در آن احتمال يافتن حيات است گسترش داده ايم، ماموريت در مريخ به يك پناهگاه زير زميني در زير سطح آن نياز خواهد داشت و مجبور هستيم تا آن زمان كه خودمان اين كار را انجام دهيم منتظر بمانيم.
مشخص نيست كه اين ميكروب هاي زير زميني از كجا انرژي خود را دريافت مي كنند. احتمالا تابش خورشيد عامل اين انرژي نيست. متان و گرمايي كه از دهانه آتشفشان به بيرون پرتاب مي شود كانديداهاي بهتري براي انرژي هستند. در اينجا يك مساله وجود دارد كه مربوط به يافت حياط در اعماق است. كه برنامه احتمالي براي دفع دي اكسيد كربن اعماق زمين را پيچيده مي كند.اين يك اكوسيستم دست نخورده است كه رونمايي از آن منجر به از دست رفتن بخشي از نتايج براي اين كولن هاي ميكروبي خواهد شد. با اين حال ممكن است عده اي را بتوان با  پنل آب و هوايي u.N كه حاكي از آن است كه دفن دي اكسيد كربن در آينده مي تواند يك ابزار كليدي براي جلوگيري از گريز گاز هاي گلخانه اي به درون اتمسفر شود متقاعد كرد.


یکشنبه دوازدهم خرداد 1387-18:6 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته

استاد برتون ريشتر، برنده جايزه نوبل فيزيك 1976 و استاد دانشگاه استفورد آمريكا و برنده جايزه نوبل فيزيك و دكتر جان برايت، رييس مركز تحقيقات انرژي آمريكا بامداد جمعه به دعوت دانشگاه صنعتي شريف وارد تهران شدند.

دكتر ريشتر و دكتر برايت در بدو ورود به ايران در نشستي با خبرنگاران در محل هتل استقلال به سوالاتشان پاسخ دادند.

برنده جايزه نوبل فيزيك 1976 در ابتدا با اشاره به اين كه براي اولين بار به ايران مي‌آيد به آشنايي خود با دكتر ياسمن فرزان، پژوهشگر جوان پژوهشگاه دانش‌هاي بنيادي اشاره كرد كه اخيرا از سوي اتحاديه بين‌المللي فيزيك محض و كاربردي(آيوپاپ) به عنوان برنده جايزه دانشمند جوان در زمينه فيزيك ذرات معرفي شده است.

وي خاطرنشان كرد: خانم فرزان كه برنده جايزه بهترين فيزيكدان جوان در زمينه فيزيك ذرات شده است، حدود يك سال در دانشگاه استنفورد مشغول به تحصيل بودند و از آن دوران با وي آشنايي دارم.

ريشتر در ادامه به فعاليت‌هاي ايران در زمينه شتابگرها و فيزيك ذرات اشاره كرد و گفت: ايران در ساخت يكي از قطعات شتابگر سرن فعاليتهاي زيادي داشته است كه اگر اين شتابگر به مرحله نهايي برسد، ايران پيشرفت‌هاي خوبي در زمينه فيزيك ذرات داشته است. ايران همچنين در ساخت مركز تحقيقات سينكروترون در اردن همكاري كرد و مي‌توان گفت نقش اين كشور در زمينه انرژي‌هاي بالا و ذرات بنيادي با وجود كوچك بودن، قابل توجه و چشمگير است.

اين استاد فيزيك ذرات بنيادي همچنين در پاسخ به سوال خبرنگاري كه از او درباره پيل‌هاي سوختي سوال كرد، گفت: عدم اطمينان از عملكرد پيل‌هاي سوختي و تامين محفظه مناسب نگهدارنده هيدروژن و كاتاليستهاي پلاتيني را از جمله مشكلات پيش رو براي استفاده از اين فن‌آوري عنوان و در عين حال ابراز اميدواري كرد كه با ادامه مطالعات در زمينه پيل‌هاي سوختي بتوان تا 10 سال ديگر از آنها در خودروها استفاده كرد.

دكتر ريشتر، استاد فيزيك دانشگاه استنفورد كه به همراهي دكتر جان‌برايت، فيزيكدان ديگري از فرهنگستان علوم آمريكا به ايران مي‌آيد، علاوه بر ديدارها و نشست‌هاي علمي با اساتيد و متخصصان ايراني، ششم خردادماه در نشستي عمومي در جمع استادان و دانشجويان علاقمند در دانشگاه صنعتي شريف سخنراني مي‌كند.

موضوع سخنراني ريشتر كه قرار است ششم خرداد ماه از ساعت 15:30 تا 16:30در سالن جابربن حيان دانشكده شيمي دانشگاه صنعتي شريف برگزار شود، «فيزيك ذرات بنيادي» است.

دكتر ريشتر در سال 1976 به همراه سميوئل چائو چونگ تينگ به دليل كارهاي پيشگامانه‌شان در كشف نوع تازه اي از ذره بنيادي سنگين مشتركا به دريافت جايزه نوبل فيزيك نايل شدند.

برتون ريشتر كه در مارس سال 1931 در بروكلين نيويورك به دنيا آمده، تحصيلات عالي خود را تا اخذ دكتري فيزيك در موسسه تكنولوژي ماساچوست (MIT) پشت سرگذاشت و پس از پايان تحصيلاتش در سال 1956 به بخش فيزيك دانشگاه استنفورد پيوست.

وي سال‌ها به عنوان پژوهشگر و استاد فيزيك ذرات بنيادي در اين دانشگاه فعاليت داشته و چندي نيز مديريت فني مركز شتابگر خطي استنفورد را برعهده داشته است.

استاد ريشتر از سال 1999 پس از بازنشستگي تحقيقاتش را در حوزه انرژي و گازهاي گلخانه‌يي پي گرفته است.

 



سه شنبه هفتم خرداد 1387-17:44 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
دانش آموزان مبتكر، خشك كن در خلاء ساختند

دو دانش‌آموز گنبد كاووسي موفق به ساخت خشك كن در خلاء با استفاده از گاز ازن شدند.

اين دستگاه كه توسط ياشار طيار و محمد سليماني، دانش‌آموزان مركز آموزشي هدف گنبدكاووس ساخته شده، قابليت خشك كردن هرگونه مواد را دارد و شكل ظاهري آن به صورت استوانه‌يي است كه مانند سيستم هاي پرينتر و يا زيراكس عمل مي كند. اين دستگاه را مي توان در صنعت و نيز در مصارف خانگي به كاربرد. در مصارف صنعتي مانند كشاورزي قابليت خشك كردن5 تن مواد را در كمتر از 10 دقيقه و در مصارف خانگي توانائي خشك نمودن هرگونه ماده اي در مدت زمان كمتر از يك دقيقه دارد .

اين دستگاه به صورت تمام خودكار كار مي كند و عمل خشك كردن را از طريق امواج الكترومغناطيسي در محيط خلاء انجام مي دهد و هيچ گونه تأثيري بر روي جنس و كيفيت ماده ندارد و اين عمل باعث مي شود كه ماده عمر طولاني داشته باشد.

از ديگر مزاياي اين دستگاه ضدعفوني كردن مواد همزمان با خشك شدن آنها عنوان شده است.

اين دستگاه از انرژي الكتريكي تغذيه كرده و بسيار كم مصرف تر از دستگاه ها و روش هاي معمول است.

يكي ديگر از مزاياي اين دستگاه خشك كن توانائي تشخيص ميزان فشار و دماي لازم به صورت خودكار است كه اين عمل را نيز به وسيله سيستم هاي هوشمند و حسگرهاي حساس انجام مي دهد و نيازي به برنامه مشخص ندارد.



سه شنبه هفتم خرداد 1387-17:38 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
نام خود را همراه LRO به ماه بفرستيد

شما میتوانید نام خود را همراه مسافر فضایی LRO به سوی ماه راهی کنید. نام شما یکی از چند میلیون نامی خواهد بود که همراه این مسافر فضایی فرستاده خواهد شد...

LRO = Lunar Reconnaissance Orbiter

LRO : اولين گام دوباره ناسا براي حركتي نو به سوي تنها قمر زمين.

براي كسب اطلاعات بيشتر در مورد اين پروژه به لينك زير مراجعه كنيد:

پروژه LRO

مهلت ارسال نام به ديتابيس اين مسافر فضايي تا 27 ژوئن 2008 خواهد بود. براي فرستادن نام خود به ماه همراه ميكروشيپ LRO به لينك زير مراجعه بفرماييد:

ارسال نام به ماه همراه LRO



سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1387-14:34 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
سياره نوردها

فضاپيماهاي سياره نورد در سياراتي مانند ونوس (ناهيد يا زهره) كه دماي جو آن 482.2 درجه سانتيگراد ، فشار آن 90 برابر فشار جو زمين و جو آن آميخته از دي اكسيد كربن و تركيبات اسيد سولفوريك است، به انجام ماموريت مي پردازند. ماموريت بعضي از آنها نيز در توپهاي گازي عظيم الجثه مانند كيوان (زحل) يا مشتري صورت مي گيرد. فضاپيماي گاليله موفق به نفوذ در لايه خارجي گازي مشتري تا فشار 22 برابر فشار زمين شد.

  نا سا تعدادي از سفينه هاي خود مانند مارينر1 (Mariner) كه اولين ماموريت به ونوس بود را از دست داده است. در سطح بين المللي نيز اين اتفاق بارها تكرار شده است. اينگونه ماموريت ها به سالها فعاليت، هزينه هاي فراوان و تكنولوژي هاي پيشرفته تخصصي مانند محفظه هاي فشار و سيستمهاي محافظ حرارتي و تجهيزات ويژه اندازه گيريهاي علمي نياز دارند.

در اين زمينه تا كنون موفقيت هاي قابل توجه اندكي، مانند ماموريت چند فضاپيمايي پايونيير (Pioneer) به ونوس، ماموريت فضاپيماي گاليله و ماموريت اخير اروپاييها با فضاپيماي هايگنز(Huygens) به قمر تايتان، كه قسمتي از ماموريت كاسيني در زحل بود را داشته ايم. اين ماموريتها يا مدتها قبل انجام شده اند، يا بسيار گران تمام شده اند و يا هر دو. چالش پيش روي نسل جديد ماموريتها، به كارگيري تكنولوژيهاي جديد است، اما كسي راضي نمي شود مبلغي نزديك به 1 بيليون دلار را در معرض ريسك بگذارد!. در عين حال بايد به يك نكته توجه كرد. چگونه از اينجا به آنجا برويم؟.

سيستم محافظ حرارتي را در نظر مي گيريم. فضاپيما با سرعت 65.000 تا 80.000 كيلومتر در ساعت، يعني سرعت لازم براي رسيدن به سيارات بيروني مانند مشتري و كيوان، حركت مي كند. موقع رسيدن به مقصد، جرم فضاپيما انرژي بسيار زيادي دارد كه در صورت ورود به درون جو سياره مقصد، بايد از آن كاسته شود به عبارت ديگر فضاپيما بايد سرعت خود را كم كند. در شرايط تقريبا تهي فضا، سرعت زياد مشكلي ايجاد نمي كند. اما زمانيكه يك فضاپيما با يك جو پر از مولكولهاي گاز مواجه مي شود، همه چيز به سرعت شروع به داغ شدن مي كند. هرچه سرعت فضاپيما بيشتر باشد، بيشتر داغ مي شود.

فضاپيماي گاليله كه تا به امروز سخت ترين تلاش براي ورود به جو سياره اي را انجام داده است دمايي دو برابر دماي سطح خورشيد و نيرويي به اندازه 230g يعني 230 برابر شتاب گرانشي در سطح زمين را هنگام نفوذ در مشتري تجربه كرد. در چنين شرايطي تنها مي توان با داشتن يك شيلد حرارتي كه با دقت طراحي و با دقت آزمايش شده و با مواد تخصصي ويژه مانند تركيبات فنوليك (phenolic - نوعي رزين) كربن پوشانده شده است، نجات پيدا كرد. جنس اين شيلد بايد به قدري ضخيم باشد كه اگر يك تكه آن از بين رفت، همچنان بتواند از فضاپيما محافظت كند. البته، هر اندازه كه وزن شيلد حرارتي بيشتر باشد، فضاپيما تجهيزات كمتري را مي تواند با خود حمل نمايد.

با گذشت سالها از ارسال فضاپيماي گاليله در سال 1989، مواد جديدي ساخته شده اند كه قابليتهاي بهتري دارند. آنها هم سبكترند و هم مقاومت بيشتري دارند. ماده جديدي كه در مركز تحقيقات ايمز (Ames) ناسا واقع در سيلي***** ولي كاليفرنيا اختراع شده است، PICA مخفف Phenolic Impregnated Carbon Ablator به معني محافظ حرارتي فنوليك كربن اشباع شده، نام دارد.

اين ماده بسيار سبك است، توليد آن نسبتا آسان است و خيلي راحت مي توان آنرا به صورت اشكال خاصي در آورد. اين ماده پيشرفت بزرگي در تكنولوژي فضاپيماها بود. از ماده PICA در محافظ حرارتي فضاپيماي ماموريت استارداست (Stardust) يا غبار ستاره استفاده شد. اين فضاپيما در 7 فوريه 1999 به فضا فرستاده شد يعني در دوران ماموريتهاي "سريعتر، بهتر، ارزانتر" يا ماموريتهاي FBC (Faster, Better, Cheaper) ناسا. دستاوردهاي دوران FBC شكستهاي پرهزينه اي را (مدارگرد آب و هواي مريخ و فرود در قطب مريخ) در بر داشت و از آن زمان ناسا اين فلسفه (FBC) را كنار گذاشت. البته FBC دست كم يك نقطه مثبت داشت.

بر اساس اين فلسفه پذيرفتن ريسك با اين باور كه اگر يك ماموريت كوچكتر و ارزانتر باشد احتمال عدم موفقيت آن بيشتر است اما در صورت شكست، فاجعه كمتري به بار خواهد آمد و ممكن است براي دوباره سازي آن، فناوري هاي جديدي به دست آيد، مجاز بود. فضاپيماي استارداست در 25 ژانويه 2006 به همراه نمونه هايي از يك دنباله دار به زمين بازگشت و ثابت كرد كه PICA كار خود را به زيبايي انجام مي دهد.

ارسال فضاپيما به سيارات و اقمار آنها امري گران و دشوار است و تجهيزاتي كه براي رسيدن به هر يك از اين اجرام مورد نياز است، بسيار متنوعند. در همين راستا انجمن بين المللي سياره نوردي سالانه يكبار گرد هم مي آيد و ضمن ارائه ايده ها و تكنولوژي هاي جديد، نظرات خود را در مورد انتخاب مقصد براي ماموريتهاي آينده مطرح مي كنند. پنجمين نشست اين انجمن اواخر ژوئن 2007 در بوردوكس فرانسه برگزار شد.

تكنولوژي هايي كه در آن مورد بحث قرار گرفتند از بالنهاي كوچك (نوعي وسيله به نام بالوت (ballute) كه تلفيقي از بالن و پاراشوت است و مي تواند در فراز سطوح شناور باشد) تا سيستم هاي پيشرفته محافظ حرارتي و تجهيزات فوق سبك ساخته شده به كمك نانوتكنولوژي بودند.

مقاصد مورد توجه براي برنامه هاي آتي متعددند. از آن جمله مي توان سيارات ونوس و عطارد، كه مي توانند به درك ما از تشكيل منظومه شمسي و اين كه چرا وضعيت اين سيارات به گونه ايست كه غير قابل س*****ت هستند، را نام برد. علاوه بر آن قمرهاي كيوان و مشتري، مانند قمر اروپا مقاصد خوبي مي باشند. در قمر اروپا، علاوه بر وجود اقيانوس آب مايع در زير لايه هاي يخي، امكان وجود ارگانيزمهاي زنده وجود دارد. بسياري بر اين باورند كه اروپا همه ملزومات اساسي شامل آب مايع، منبع انرژي و مواد مغذي را دارا مي باشد. به هر حال تنها راه شناخت بيشتر، رسيدن به آنجا با يك فضاپيماي مناسب و همراه داشتن تجهيزات كامل است. هيچ يك از اين تصميم گيريها كار ساده اي نيست.

واقعيت اين است كه براي تحقق خواسته هاي همه مردم زمين، پول كافي وجود ندارد. صرفنظر از مسائل مالي، اين وظيفه علوم و فناوري فضانوردي است كه بايد همراه با خواسته هاي بشر پيش رود.

نويسنده: ليزا چو- تيلبار
انجمن علوم
انستيتو SETI (seti.org)

ترجمه: لنا سجاديفر


دوشنبه سی ام اردیبهشت 1387-16:10 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
احتمال از هم پاشيدن منظومه‌‌ي شمسي پيش از مرگ خورشيد

زمين در آينده‌ي خود امكان برخورد با عطارد يا مريخ را خواهد داشت.



زندگي بر روي زمين چگونه پايان مي‌يابد؟ البته پاسخ معلوم نيست٬ اما دو مطالعه‌ي جديد، برخوردي با عطارد يا مريخ را پيش‌بيني مي‌كنند كه مي‌تواند پيش از آنكه خورشيد به غولي قرمز بدل شود و سياره را در تقريبا 5 ميليارد سال برشته كند٬ زندگي بر روي زمين را به سرنوشتي شوم دچار كند.



اين مطالعات نشان مي‌دهند كه سيارات منظومه‌ي شمسي به چرخش حول خورشيد تا حداقل 40 ميليون سال به صورت پايدار ادامه خواهند داد. ولي پس از آن احتمال كمي (غير قابل صرف نظر) وجود دارد كه اوضاع به صورتي بسيار بد پيش خواهد رفت.



منظومه‌ي شمسي در مقياس زماني انسان‌ها به نظر مي‌رسد كه ساعت‌وار به طور منظم در حركت است اما آيزاك نيوتن 3 قرن پيش دريافت كه جاذبه گرانشي كه سيارات بر يكديگر اعمال مي‌كنند مي‌تواند٬ آنها را با گذشت زمان به خارج از مدارهاي خود متمايل كند. پيش‌بيني آنچه كه رخ خواهد داد به علت چند جسمي بودن مسئله بي‌اندازه مورد سوال قرار مي‌گيرد. امروزه حتي خطاهاي كوچك در موقعيت‌هاي مشاهده شده‌ي سيارات مي‌تواند به عدم قطعيت‌هايي بسيار بزرگ در پيش‌بيني آينده تبديل شود. به همين علت اخترشناسان با اطمينان تنها خبر از ثابت بودن منظومه‌ي شمسي براي 40 ميليون سال آينده را مي‌دهند.



اگرچه هيچ كس نمي‌تواند با اطمينان از آنچه كه پس از آن رخ مي‌دهد بگويد٬ محاسبات جديد از اطلاعات كمي در آينده‌اي دورتر خبر مي‌دهند. اين محاسبات نشان مي‌دهند كه با احتمال 1 تا 2 درصد مدار عطارد در طول 5 ميليارد سال آينده قطعا تغييرات عمده‌اي را خواهد داشت. اين رويداد به متزلزل كردن سيارات دروني منظومه‌ي شمسي مي‌انجامد و مي‌تواند به برخوردي فاجعه‌آميز بين زمين و مريخ يا عطارد منجر شود كه حيات موجود در آن زمان را نابود كند.






گرگوري لافلين، نويسنده‌ي مشترك يكي از اين مطالعات در دانشگاه كاليفرنيا-سانتا كروز مي‌گويد:"براي مثال در برخوردي سنگين با مريخ تمامي حيات فوراً نابود مي‌شود و زمين با دماي يك ستاره‌ي غول سرخ در حدود 1000 سال خواهد گداخت." ژاك لاسكار از رصد‌خانه‌ي پاريس در فرانسه مطالعه‌ي ديگري را تصويب كرد. وي 1001 شبيه‌سازي كامپيوتري از منظومه‌ي شمسي را در گذر زمان با اندكي اختلاف در شرايط آغازين هر يك از سيارات برپايه‌ي عدم قطعيت در مشاهدات به اجرا درآورد.



در 1 تا 2 درصد موارد٬ مدار عطارد با گذشت زمان و در اثر جاذبه‌ي گرانشي مشتري بسيار كشيده شد. در اين موارد٬ مدار عطارد به خروج از مركز 0.6 يا بيشتر رسيد (خروج از مركز صفر به معناي يك دايره‌ي كامل است در حالي كه خروج از مركز 1 بيشترين كشيدگي ممكن را نشان مي‌دهد). قرار گرفتن عطارد در چنين مدار كشيده‌اي٬ تاثير متقابل بين عطارد٬ زهره٬ مريخ و زمين را افزايش مي‌دهد. شيبه‌سازي‌هاي پيشين لاسكار نشان مي‌دهد كه چنين رويدادي تمامي منظومه‌ي شمسي را آشفته مي‌كند. لافلين در گفتگو با نيوساينتيست گفت:" هنگامي كه خروج از مركز عطارد به حدود 0.6 افزايش مي‌يابد٬ به محل تقاطع با مدار زهره نزديك مي‌شود".



عطارد و مريخ به هنگام متزلزل شدن منظومه‌ي شمسي به دليل جرم‌هاي به‌ترتيب 6 و 11 درصد جرم زمين٬ دورتر پرتاب مي‌شوند٬ زيرا نسبتاً راحت‌تر حركت مي‌كنند. به حركت در‌آوردن زهره سخت‌تر است زيرا جرمي معادل با 82 درصد جرم زمين را داراست. در يكي از شبيه‌سازي‌هاي لافلين و كنستانتين بتيگين از عطارد، پس از 1.3 ميليارد سال به سمت خورشيد پرتاب شد. در شبيه‌سازي ديگري مريخ پس از 820 ميليون سال از منظومه‌ي شمسي به بيرون پرت شد و 40 ميليون سال پس از آن عطارد و زهره برخورد كردند. لافلين گفت: "تعداد زيادي از فجايعي كه ممكن است رخ دهد براي ما روشن شده است و در هر مورد٬ جزئيات اسف‌بار كاملا متفاوت هستند".



وحشتناك‌ترين فاجعه براي زمين احتمال برخورد با عطارد يا مريخي عنان گسيخته است. نسبتا مشخص است كه مريخ با زمين چه مي‌تواند انجام دهد. اكثر دانشمندان بر اين باورند كه جسمي به اندازه‌ي مريخ در ابتداي منظومه‌ي شمسي به زمين برخورد كرده است و سرانجام از بقاياي اين برخورد ماه به وجود آمده است. زمين با اين برخورد با اقيانوسي از مذاب تا هزاران درجه گرم شده بود. لافلين افزود: "پاسخ آينده به چنين اتفاقي فاجعه‌آميز خواهد بود٬ اما 98 تا 99 درصد احتمال حركت ساعت‌وار منظومه‌ي شمسي در 5 ميليارد سال آينده وجود دارد."


چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387-13:45 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
آينده‌ي ورزش‌هاي فضايي


انجام فعاليت‌هاي ورزشي در فضا يكي از برنامه‌هاي روزانه‌ي هر فضانورد است. اما فضانوردان علاوه بر انجام اين فعاليت‌ها، ورزش‌هاي جالبي نظير بازي گلف فضايي ابداع كرده‌اند.



فضانوردان مجبورند به سختي ورزش كنند تا عضلاتشان در اثر بي‌وزني ضعيف نشود. اما گاهي اوقات در طي مدت ­زماني كه در ايستگاه فضايي هستند،  ايده‌­هاي جديدي را براي انجام فعاليت‌­هاي ورزشي خود پياده مي‌­كنند

 

به عنوان مثال اكنون پر كردن كيسه­‌هاي بزرگ آب معناي جديدي يافته است. «گرت رايزمن» (Garret Reisman)، يكي از فضانوردان ايستگاه، مي‌­گويد: «در ابتدا ما شروع به پرتاب كردن اين گو‌‌‌‌ي­هاي بزرگ كرديم. سپس به اين نتيجه رسيديم كه مي‌­توان بعد از پرتاب، از آن‌­ها سواري گرفت چرا كه اين كيسه‌­هاي بزرگ مي‌­توانند شما را حمل كنند و به اطراف ايستگاه ببرند. بنابراين كارهاي زيادي است كه مي‌­توان در ايستگاه انجام داد. اگر ايده‌­ي خوبي داريد به من بگوييد. حتما امتحانش مي­كنيم».

 

اسكور بورد يكي از ورزشگاه‌ها كه گرت رايزمن را در حال پرتاب يك توپ نشان مي‌دهد

 

پيش از شروع بازي بين دو تيم نيويورك يانكيز و بوستون رد ساكز،  اسكوربرد ورزشگاه تيم يانكيز، تصوير گرت رايزمن –يكي از طرفداران پر و پا قرص اين تيم- را در حال پرتاب توپ بيس‌بال در ايستگاه فضايي نشان مي‌دهد. منبع عكس AP Photo:

 

او هفته‌­ي گذشته يك توپ بيس­بال را به افتخار تيم محبوبش پرتاب كرده بود. او پس از سا‌ل‌­ها پرتاب توپ بيس­بال روي زمين، بايد نحوه‌­ي انداختن توپ را در فضا اصلاح مي‌­كرد چرا كه روي زمين،  براي پرتاب توپ در يك مسير مسقيم، ما عملا آن را در يك مسير قوسي مي‌­اندازيم تا اثر جاذبه را خنثي نماييم. ولي در ايستگاه فضايي جاذبه وجود ندارد.

 

فضانوردان قبلي ايستگاه البته وظيفه‌­ي ديگري داشتند: برگزاري مسابقات دو امدادي! در اين مسابقه دو تيم سه نفره از فضانوردان شركت كردند. ابتدا دو نفر از ابتدا تا انتهاي يك بخش ايستگاه مسابقه مي‌­دادند، سپس با دادن علامتي به نفر دومي كه در سه بخش آن­ط‌رف‌تر منتظر ايستاده بود بر‌مي­‌گشتند و نفر سوم وارد مسابقه مي‌­شد. در اين مسابقه، تيمي كه رايزمن در آن بود برنده شد.
 
يافتن ورزش مناسب
فضانوردان مقيم ايستگاه فضايي بايد به طور متوسط روزانه 6 ساعت و نيم كار كنند، هشت ساعت و نيم بخوابند و دو ساعت به فعاليت‌­هاي ورزشي بپردازند. ولي مانند همه‌­ي افراد، فضانوردان نيز در اوقات فراغت خود به تفريح مي‌­پردازند.
 
علاوه بر انجام فعاليت‌­هاي ورزشي روي تردميل و دوچر‌‌‌خه‌­ي ثابت، فضانوردان بسكتبال هم باز‌ي‌ ‌كرد‌ه‌­اند. از ديگر تفريحات آن­‌ها  مي‌­توان به پرتاب بومرنگ و فريزبي اشاره كرد. البته در حالت بي­وزني قواعد بازي دستخوش تغيير مي‌­شوند‌.
فضانورد ناسا، كلي اندرسون در حال بازي با توپ راگبي در ايستگاه فضايي بين¬المللي. منبع عكس: ناسا

فضانورد ناسا، كلي اندرسون در حال بازي با توپ راگبي در ايستگاه فضايي بين‌المللي. منبع عكس: ناسا

 

به عقيده‌­ي يكي از فضانوردان، پرتاب اشيا در فضا نيازمند مهارت بالايي است. همانند توانايي راه رفتن در شرايط بي­وزني، اين ­هم مهارتي است كه بايد با تمرين كسب نمود.

 

بازي‌­هايي كه در حالت بي­وزني انجام مي‌­شود اينجا روي زمين نيز طرفداراني براي خود دست و پا نموده است. مسافراني كه براي مدت زمان كوتاهي شرايط بي­وزني را در يك بويينگ 727 مخصوص تجربه كرده‌­اند، اقدام به انجام بازي‌­هايي نظير وسطي و گرگم به هوا‌ ‌نمو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌د‌‌ه­‌اند.
در ماموريت‌­هاي اخير ايستگاه فضايي، فضانوردان نسخه‌­ي مخصوص شرايط بي­وزني را براي برخي از فعاليت‌­هاي ورزشي طراحي كرد‌ه‌­اند. از جمله:
·         در ماه اسفند، فضانورد ژاپني يك بومرنگ را در ايستگاه فضايي پرتاب كرد تا ببيند كه آيا بومرنگ در فضاي بدون جاذبه نيز برمي‌­گردد يا خير. صد البته كه بومرنگ به سمت او برگشت.
·         سال گذشته يكي از فضانوردان ناسا در حالي همراه با ايستگاه فضايي به دور زمين مي­­‌چرخيد در مسابقه‌­ي دوي ماراتوني كه در شهر بوستون برگزار مي‌­شد شركت كرد و پس از 4 ساعت و بيست و چهار دقيقه به خط پايان رسيد (البته به همراه ايستگاه فضايي و در مدار زمين!).
·         در سال 2006، يك فضانورد سوئدي كه از قهرمانان سابق پرتاب فريزبي نيز بود، موفق شد به لطف نبودن جاذبه، به مدت 20 ثانيه يك فريزبي را در محيط ايستگاه معلق نگه دارد و ركورد 17 ثانيه‌­اي قبلي را بشكند.
·         يك فضانورد روس نيز در سال 2006، مانند آلن شپارد يكي از سرنشينان آپولو 14،  به يك توپ گلف در فضا ضربه زده بود.
·         سال گذشته يكي از فضانوردان ناسا با استفاده از چوب بيس­بال به يك توپ راگبي و يك توپ بيس­بال ضربه زده بود تا به دانش‌­آموزان اثر بي‌­وزني را نشان داده باشد.
 
جان هايس (John Hayes)، مدير بخش مديريت منابع انساني ناسا، اين‌­طور بيان­ مي‌­كند كه ناسا فضانوردان را براي انجام فعاليت‌­هاي ورزشي دلخوا‌هشان در فضا ياري ‌مي‌­نمايد.
 
به عنوان مثال در مورد مسابقه‌­ي ماراتن، لازم بود كه علي­رغم برنامه فشرده كاري، مدت زمان اختصاص يافته براي فعاليت‌­هاي ورزشي فضانوردان بيشتر شود كه در اين زمينه مساعد‌ت‌­هاي لازم صورت گرفت.
 
تيم‌­كشي در مدار زمين
از زماني كه فضانوردان اقامت در ايستگاه فضايي را در سال 2000 شروع كردند، به طور متوسط هميشه سه فضانورد در ايستگاه ساكن بوده­‌ا‌‌‌ند. هر چند كه در موارد استثنايي نظير ‌با‌ز‌ه‌­ي زما‌ني پس ا‌ز فاجعه‌­ي شاتل كلمبيا، ماموريت­‌هاي دو نفره نيز انجام شد‌ه‌­اند. به جز اين موارد استثنايي، تعداد فضانوردان داخل ايستگاه تقريبا همواره سه نفر است كه براي تيم‌­كشي تعداد مناسبي نيست. اين مشكل در سال 2009 حل خواهد شد چرا كه ناسا و ديگر همكاران ايستگاه فضايي قصد دارند تعداد فضانوردان مقيم ايستگاه را به 6 نفر در هر ماموريت افزايش دهند. با اين افزايش، دست فضانوردان براي انجام فعاليت‌­هاي ورزشي متنوع­تر باز خواهد شد. با اين تعداد بيشتر، فضانوردان قادر خواهند بود به انجام ورزش­‌هاي تيمي نيز بپردازند!
منبع:  www.nojum.ir


چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387-12:33 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
سفر آرام به مريخ با تخم مرغ گنديده

مهم نیست که شما چقدر به همسفر خود در روی زمین علاقه دارید، بلکه این دوستی می باید طی یک ماموریت سه ساله به مریخ آزمایش شود؛ البته آزمایش دوستی دلیل اصلی برای تحقیق در مورد ایجاد یک حالت هوشیار و آرامش در بین فضانوردان طی سفرهای فضائی طولانی مدت نیست

 

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، سولفيد هيدروژن (همان گاز ايجاد شده در تخم مرغ گنديده) موش‌ها را در حالتي شبيه خواب زمستاني فرو مي برد بدون آنكه به اندام‌اي حياتي آنها كه با اكسيژن سروكار دارند گرسنگي دهد. شايد بتوان با استفاده از اين گاز به عنوان داروي مسكن چنين حالتي را در فضانوردان ايجاد كرد تا طي سفر سه ساله خود به مريخ آرام باشند.

حمل مواد غذائي، اكسيژن و پاك كنندگي دي اكسيد كربن كه باعث زنده ماندن فضانوردان در فضا مي شوند و همچنين دفع ضايعات انساني، مستلزم هزينه هاي بسيار بالائي است.

دكتر وارن زاپل، سرپرست بخش بيهوشي بيمارستان عمومي ماساچوست وابسته به دانشگاه هاروارد مي‌گويد:« در صورتي كه بتوان اين مواد و ضايعات را از فضاپيما حذف كرد سفر تميزتري براي فضانوردان فراهم مي شود. يكي از گزينه ها سرد كردن كابين خدمه است؛ اما حرارتهاي كمتر از 30 درجه سانتي‌گراد باعث اخلال در آهنگ ضربان قلب مي شود.»

يك احتمال ديگر اين است كه فضانوردان گاز سولفيد هيدروژن را تنفس كنند. اين گاز هماني است كه توسط تخم مرغ گنديده و گاز مرداب توليد مي شود.

گزارش زاپل و همكاران وي نشان مي دهد كه چگونه اين گاز سوخت و ساز (متابوليسم) بدن موش ر كند مي‌كند بدون آنكه جريان خون به مغز را قطع كند.

وي مي گويد:« در آزمايشهاي ما، موش‌ها به خواب نمي رفتند زيرا زماني كه انتهاي دم آنها را نيشگون مي‌گرفتيم آنها واكنش نشان مي دادند. من نمي دانم كه اين حالت به چه چيزي شباهت دارد ولي احتمالا شبيه دنياي حركت آرام است.»

هنوز سئوالات و سالها تحقيقات نياز مي باشد تا افراد سالمي مانند فضانوردان را در حالتي مانند خواب زمستاني فرو برد.

به نوشته پارس اسكاي، طي آزمايش‌هاي زاپل ، ميزان سوخت و ساز بدن موش مانند مصرف اكسيژن و توليد دي اكسيد كربن، 10 دقيقه بعد از تنفس سولفيد هيدروژن كاهش پيدا كرد.

اين ميزان تا زماني كه اين گاز مورد استفاده قرار مي گرفت پايين بود. 30 دقيقه بعد از اينكه هواي عادي شروع به جريان مي كرد موش‌ها به حالت عادي بر مي گشتند. تا زماني كه موش‌ها گاز را تنفس مي كردند ميزان طپش قلب آنها بدون آنكه تغييري در فشار خون يا توان ضربان قلب ايجاد شود، حدود 50 درصد كاهش داشت.

ميزان تنفس كاهش داشت اما در سطح اكسيژن خون تغييري حاصل نشد كه نشان دهنده اين است كه اندام‌هاي حياتي با خطر كمبود اكسيژن روبرو نشدند.

زاپل در نظر دارد تا آزمايش‌هاي بيشتري را بر روي پستانداران بزرگتري مانند گوسفند انجام دهد.

وي مي گويد:«قبل از استفاده از اين گاز توسط فضانوردان، مي بايد مطمئن شد كه كاملا بدون خطر است.»

منبع : ايسنا



پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387-13:59 |   |  بچه درس خون | گروه  |لینک به نوشته
هدف برنامه توسعه فن‌آوري نانو در ايران بهبود كيفيت زندگي مردم است

هدف برنامه توسعه فن‌آوري نانو در ايران بهبود كيفيت زندگي مردم است

مدير شبكه شركتهاي فن‌آوري نانو ايران گفت: هدف از برنامه توسعه فن‌آوري نانو در ايران بهبود كيفيت زندگي مردم است.

"محمدعلي بحريني" كه براي شركت درنمايشگاه بين‌المللي نانوتكنولوژي ‪۲۰۰۸‬ ژاپن، در توكيو بسر مي‌برد روز جمعه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود:
در ايران تكنولوژي‌هايي كه در اولويت است شامل نانوتكنولوژي، بايوتكنولوژي (فن‌آوري زيستي) و آي.تي است.

بحريني با بيان اين كه در سند چشم‌انداز ‪ ۲۰‬ساله‌كشور سياستهاي كلي مربوط به اين موارد ذكر شده است ، گفت: در بخش فن‌آوري نانو ، ايران داراي سندي با عنوان "راهبرد آينده" يا برنامه ‪ ۱۰‬ساله توسعه فن‌آوري نانو در كشور است.

وي خاطرنشان كرد: اهداف كمي از سال ‪ ۲۰۰۵‬تا ‪ ۲۰۱۴‬ميلادي براي اين برنامه ترسيم شده است و منابعي نيز براي اين مدت بايد هزينه شود.

وي با اشاره به اين كه دو سال اول براي آماده‌سازي اين برنامه تعيين شده است، اضافه‌كرد: هم‌اينك اين دوسال تمام شده‌است و بايد برنامه مورد بازنگري قرار گيرد و ادامه برنامه نيز براي هشت ساله آينده به تصويب دولت برسد.

بحريني با تاكيد بر اين كه هدف توسعه فن‌آوري نانو در كشور توليد ثروت و افزايش كيفيت زندگي مردم است، گفت: در تمام سند به صراحت اين مساله ذكر شده است.

وي افزود: هرچند توليد علم و مقاله خوب است و دانشگاه‌ها نيز در اين حوزه‌ها بايد فعال باشند ولي هدف توسعه تكنولوژي نانو ، توليد ثروت براي كشور است و اين‌ها در مراحل بعدي قرار دارند يعني اين‌كه بنگاه‌هاي فعال در بخش نانو تقويت شوند و به كسب و كار تبديل شود.

مدير شبكه شركت‌هاي فن‌آوري نانو ايران با اشاره به تشكيل ستادي به نام ستاد نانوتكنولوژي دفتر رياست جمهوري گفت: هدف از تشكيل اين ستاد نيز كمك به شركت‌هاي فعال در عرصه نانو براي ارتقاي سطح دانش و تجارب آنها است.

بحريني گفت: اين ستاد با توجه به هدفش كه توليد ثروت است ، يك مجموعه‌اي را به نام شبكه شركتهاي فن‌آوري نانو ايران ايجاد كرد.

وي با بيان اين كه شبكه‌سازي كار مدرني است كه در همه جهان به روز شده و از مدلهاي قديمي كمتر استفاده مي‌شود ، گفت: درحال حاضر بنگاه‌ها به صورت شبكه‌اي با يكديگر كار مي‌كنند و هر كدام از اجزاي شبكه ، خود ماهيت واحدي را دارند.

وي افزود: فعاليت بنگاه‌ها درقالب يك شبكه زمينه را براي كاهش هزينه‌هاي آنها در بخش‌هاي مختلف فراهم مي‌كند و تبليغات آنها نيز راحتر انجام مي‌شود.

بحريني گفت: شبكه شركتهاي فن‌آوري نانو ايران براي كمك به شركت‌هاي فعال در بخش نانو تشكيل شده و از نظر مالي و همچنين فكري ، به اين بنگاهها كمك مي‌كند.

وي با بيان اين كه توانمند ساختن بنگاه‌ها از جمله وظايف اين شبكه است ، افزود: اين شبكه براي رساندن اين بنگاه‌ها به سطح بنگاه‌هاي جهاني در خصوص تبليغات، بازاريابي ، تجاري‌سازي و مهارت‌هاي مذاكره و عقد قرارداد فعاليت مي‌كند.

نمايشگاه بين‌المللي "نانوتكنولوژي ‪ "۲۰۰۸‬ژاپن كه از روز ‪ ۱۳‬فوريه (‪۲۴‬ بهمن) با حضور ‪ ۲۳‬كشور جهان از جمله جمهوري‌اسلامي‌ايران در محل نمايشگاه‌هاي بين‌المللي "بيگ سايت" در توكيو آغاز بكار كرده بود ، امروز به كار خود خاتمه داد.

در اين نمايشگاه ‪ ۵۲۲‬شركت فعال در عرصه نانوتكنولوژي از كشورهاي مختلف جهان از جمله استراليا ، آمريكا، انگليس، ايتاليا، آلمان، اسپانيا، سوئيس ، كره جنوبي و به ميزباني ژاپن در قالب ‪ ۸۴۰‬غرفه كه حدود نيمي از آن به غرفه‌هاي ژاپن‌اختصاص داشت،آخرين دستاوردهاي نوين در عرصه نانو را به نمايش گذاشتند.

شبكه تجاري نانو ايران (‪ (INBN‬نيز در اين نمايشگاه چهار غرفه را به خود اختصاص داده بود كه‌درآن برخي شركتهاي فعال ايراني در عرصه نانو شامل شركت "نانونصب پارس" فعال در توليد آنتي باكتريالها، شركت "نرمين شيمي" توليد كننده پارچه‌هاي ضد لك ، شركت "بسپارنانوبن" در حوزه پليمري ، شركت " پارس اسپادانا" توليدكننده نانواكسيدهاي فلزي و شركت "پيشگامان نانوآريا" حضور داشتند.

در اين نمايشگاه شركتهاي‌ايراني در كنار ديگر شركتهاي خارجي حاضر در اين نمايشگاه ، آخرين دستاوردهاي خود را در زمينه نانوتكنولوژي مواد ، فناوري اطلاعات، بيوتكنولوژي، انرژي، محيط زيست و فن آوري ساخت نانو براي بازديد علاقه‌مندان عرضه كردند.

نمايشگاه بين‌المللي نانوتكنولوژي ژاپن بزرگترين نمايشگاه از اين نوع در جهان است‌كه موقعيتهاي ممتازي را براي شركتهاي تجاري فعال‌جهان دراين زمينه فراهم مي‌كند.

منبع خبر : IRNA